|
|
|
نبرد روحاني
ما بايد براي بقا بر روي زمين بجنگيم. ما زنده
نخواهيم ماند، مگر اينكه در اين دنياي پر از گناه بجنگيم. نويسنده مشهور فرانسوي
«دكتر ويكتور هوگو» يكبار گفت،"مأموريت شما، امروز چيست؟ جنگيدن است. مأموريت شما
فردا چيست؟ جنگيدن است. مأموريت شما تا ابد چيست؟ مرگ است." اين موقعيت براي
مسيحيان جدي تراست، زيرا كه دشمن ما، شيطان همچون شير گرسنه، غراّن به هرسوي ميگردد
تا طعمه اي بيابد و آنرا ببلعد، بدزدد، بكشد و ازبين ببرد. براي آنكه، بر مشكلات
چيره شويم و شجاعانه در پيشگاه خداوند بايستيم، بايد زره تام خدا را بر تن كنيم.
شيطان، ملكوت نامرئي خود را بر پا كرده و دائماً با روشهاي خاص توسط دولت خود يعني
فرشتگان سقوط كرده و ديوها، به ما حمله مي كند. جنگ ما با انسانهايي كه گوشت و خون
دارند، نيست، بلكه با موجودات نامرئي است. به همين دليل است كه ما بايد با تمام
سلاحهاي خدا مجهز شويم.
كمر، در وسط بدن قرار دارد. اگر به كمر آسيبي
برسد، شخص قادر نخواهد بود راست بايستد و مي افتد. منظور از كمر چيست؟ ايمان مسيحي
ماست. زمانيكه ايمان ما استوار باشد ميتوانيم از زندگي پايداري بهره مند شويم.
آنگاه بطور واضح پي خواهيم برد كه از كجا آمدهايم و براي چه زندگي ميكنيم. ايمان ما
نبايد متزلزل گردد. براي اينكه ايمان ما متزلزل نشود به چه نيازمنديم؟ به كمربند
راستي نياز داريم. ايمان غلط ما را ناتوان ساخته، زندگي ما را نابود ميسازد. يوحنا باب هشت آيه سي و دو
مي فرمايد،"آنگاه حقيقت را خواهيد شناخت و حقيقت شما را آزاد خواهد ساخت.»
"راستي" چيست؟ خداوندمان، عيسي مسيح،
راستي است. عيسي فرمود،" من، راه، راستي و حيات هستم. كسي نمي تواند به خدا برسد
مگر بوسيله من." (يوحنا باب ۱۴ آيه ۶ )
منظور از "بستن كمربند راستي" اين است كه ما
بايد استوارانه مسيح را در مركز زندگي خود قرار دهيم. ما بايد كمربند راستي را در
مسيح به دور كمرمان ببنديم.
براي انيكه بتوانيم بدون شرمندگي در پيشگاه
خداوند بايستيم، ما به عدالت نياز داريم و آن به منظور حفاظت ماست در برابر ادعاهاي
شيطان. هر چقدر سخت تلاش كنيم، قادر نيستيم بدون شرمندگي در پيشگاه خداوند بايستيم.
هيچكدام از ما از شخصيت كاملي برخوردار نيستيم كه شيطان نتواند ادعايي بر عليه ما
كند. خداوند قوم بني اسرائيل را بر كوه سينا جمع كرد و احكام خود را به ايشان داد.
خداوند احكام خود را به ايشان داده و فرمود كه هر كس، احكام او را نگاه دارد، زنده
خواهد ماند. ليكن حتي يك نفر نيز احكام خداوند را نگاه نداشت. كتاب مقدس مي
فرمايد،"زيرا همه گناه كرده اند و هيچكس به آن كمال مطلوب و پر جلالي كه خدا انتطار
دارد، نرسيده است."(روميان باب
۳ آيه ۲۳ ) و همچنين نوشته شده است،"هيچ كس، نيكوكار
نيست، در تمام عالم، يك بي گناه هم يافت نمي شود."(روميان
باب ۳ آيه ۱۰ ) از آنجايي
كه بشر، از زمان آدم و حوا، سقوط كرده و فاسد شده است، هيچ انسان نيكوكار و كاملي
وجود ندارد. براي اينكه در اين دنياي فاسد زندگي كنند، انسانها مي بايستي با يكديگر
رقابت نمايند و در نتيجه هيچ كس به عدالت، راستي و قدوسيت تن در نمي دهد. هنگاميكه
ما خود را در آينه احكام خداوند برانداز نماييم، همه ما به عنوان گناهكار
ديده ميشويم. هيچ كس قادر نيست با تلاش و فعاليتهاي خود به عدالت دست يابد.
پس، چه بايد بكنيم تا در پيشگاه خداوند با زره
عدالت بايستيم؟ از آنجايي كه خداوند مي داند كه هيچ انساني قادر به نگاهداشتن شريعت
نيست، عيسي مسيح خداوند را نزد ما فرستاد. عيسي، پسر خدا، به عنوان انساني بيگناه
به زمين آمد، گناهان بشر را برخود گرفت، مصلوب شد و يكبار و براي هميشه به گناه
خاتمه داد، نه براي يك ماه، يك سال، ده و يا صد سال. از آنجايي كه خداوند، خداي
ابدي است، خود جسم پوشيد و آمده گناهان ما را برداشت و تا ابد به گناه خاتمه بخشيد.
اين فيض خداوند است. اين معجزه و راز خداوند است. اگر خداوند، تنها براي مدت يكسال
گناهان ما را بخشيده بود، ما باز هم در سال بعد از آن، گناهكار مي بوديم. اگر
خداوند فقط براي ده
سال ما را بخشيده بود، باز بعد از ده
سال گناهكار محسوب مي شديم. كتاب مقدس مي فرمايد،"پس از گذراندن اين تجربه بود كه
خداوند نشان داد به حد كمال رسيده و ميتواند نجات ابدي را نصيب آناني سازد كه از او
اطاعت مي نمايند." (عبرانيان باب ۵ آيه ۹) فيض و نجات عيسي مسيح، ابدي است.
زمانيكه، ما خداوند عيسي را به عنوان منجي خود ميپذيريم، خداوند ما را به عنوان
افرادي مي بيند كه از طريق عيسي مسيح بي گناه شده اند. هنگاميكه ما به عيسي ايمان
مي آوريم، اگر چه گناهكار و كثيف هستيم و بايد طرد شويم، ليكن خداوند، تمام گناهان
ما را ميبخشد و روح القدس خود را بر ما مي باراند تا تبديل شويم و براي جلال خداوند
زندگي كنيم. ما يكبار و براي هميشه نجات مي يابيم ليكن لازم است همواره تبديل شده،
توسط كلام خدا و روح القدس تقديس شويم. (روميان باب ۳ آيه ۲۳)
ميفرمايد،"زيرا همه گناه كرده اند و هيچكس به آن كمال مطلوب و پر جلالي كه خدا
انتظار دارد، نرسيده است. امّا اكنون اگر به عيسي مسيح ايمان آوريم، خدا ما را
كاملاً بي گناه به حساب ميآورد، چون عيسي مسيح به لطف خود بطور رايگان گناهان ما را
برداشته است." خداوند، او را به عنوان قرباني گناه از طريق ايمان به خون او عطا
فرمود. او اين كار را كرد تا عدالت خود را به نمايش بگذارد، زيرا در صبر خود، تمام
گناهان قبلي ما را بي مجازات گذاشت (او اينكار را كرد تا عدالت خود را بنمايش
گذاشته)، تا عادل و تنها شخصي باشد كه هر كس را كه به عيسي ايمان دارد، عادل
گرداند.
از آنجايي كه خداوند از طريق به صليب كشيده شدن
عيسي مسيح، گناه را داوري نموده؛ پس خداوند عادل است. از آنجايي كه تمام گناهان ما
از طريق مصلوب شدن عيسي بخشيده شده است، ما بخشيده شده ايم و عادل گشته ايم.
خداوند، بدين طريق فيض عظيم نجات خود را نمايش گذاشته است. بنابراين، در بركردن زره
عدالت خدا بدين معني است كه نشان بخشش،"از طريق ايمان به عيسي مسيح، عادل محسوب
شديم" را در بر نماييم. زره، سينه هاي ما را از ضربه هاي شمشير و تيرها، محافظت مي
كند. چنانچه اطمينان نداشته باشيم كه بخشيده شده ايم، با حمله هاي شرير از پاي در
خواهيم آمد.
اول قرنتيان باب دوم آيه هشت و نه
مي فرمايد،" حتي بزرگان اين دنيا نيز آن را درك نكردند، زيرا اگر درك مي كردند،
«خداوند جلال» را به صليب نمي كشيدند. كتاب آسماني مي فرمايد كه خدا براي
دوستداران خود، چيزهايي تدارك ديده است كه هيچ انساني هرگز نديده، نشنيده و به فكرش
نيز خطور نكرده است."
خداوند به ما مي فرمايد كه كفش انجيل سلامتي را
كه او مهيا نموده است، بپا نماييم كه از قدرت فكري ما فراتر است. خداوند نميخواهد
كه ما با پاهاي برهنه مسابقه دهيم، بلكه كفش انجيل سلامتي را پوشيده، محافظت شويم.
چه نوع كفشي بايد بپوشيم؟ ما بايد كفشهاي بخشش و
عدالت، محبت خدا و پري روح القدس، وعده هاي شفا از بيماريهاي جسماني و رواني، وعده
بركات و رهايي از لعنتها و فقر و نيز كفشهاي حيات جاويدان و ملكوت آسمان را بپا
نماييم. ما بايد اين نوع كفشها را هر روزه بپا نماييم تا زندگي موفقي داشته باشيم.
به پا نمودن اين كفشها در حكم پيروزي است.
اگر تلاش نماييم به اتكاي خود زندگي كنيم، شكست
خواهيم خورد. ليكن وقتي در قدرت خداوند ساكن باشيم، موفق خواهيم شد. به همين دليل
است كه ما بايد، پاهاي خود را با آمادگي انجيل سلامتي مجهز نماييم. ما بايد كفشهاي
ايمان را بپا نموده به جلو گام برداريم. از آنجايي كه ما كفشهاي بخشش و عدالت را به
پا كرده ايم، مي توانيم از نجاتمان اطمينان حاصل نماييم. از آنجايي كه ما روح القدس
را دريافت نموده ايم و عضوي از خانه خدا شده ايم، ديگر يتيم هاي طرد شده نيستيم و
مي توانيم به خداوند توكل نموده، با شادي همچون باغي كه به فراواني از آب برخوردار
شده، با تمام قلبمان نزد خداوند دعا كنيم. از آنجايي كه عيسي، شفا دهنده است، ما
بايد اطمينان داشته باشيم كه از نظر جسماني و روحاني، شفا يافته ايم. حتي اگر،
مأيوس شويم، بايد با بپا كردن كفشهاي ايمان به بركات خداوند و رهايي از تمام لعنتها
به پيش رويم. حتي زمانيكه با مرگ روبرو شويم، بايد با پوشيدن كفشهاي ايمان به ملكوت
جاوداني آسمان به جلو قدم برداريم. زمانيكه ما خود را با ايمان مجهز مي نماييم و
پايهاي خود را با آمادگي انجيل سلامتي، خداوند در ما كار كرده، با آيات و نشانه ها،
خود را به ما جلوه مي سازد.
سپر براي محافظت ما از ضربات شمشير و تيرهاي
دشمن است. در طول زندگي خود، شيطان بطور مداوم، به ما تير انداخته، نيزه پرتاب
ميكند و با شمشير حمله ميكند. شيطان مي آيد كه بدزدد، بكشد و از بين ببرد. شيطان
بطور آشكار، ماهيت خود را نشان نمي دهد بلكه بطرق مختلف تغيير شكل داده، از طريق
زنهايمان، شوهرهايمان، بچّه ها، همسايگان و غيره به ما نزديك مي شود. به اين دليل
است كه بايد بطور كامل مسلح باشيم و سپر ايمان را برداريم. زمانيكه ما به شرايط مي
نگريم، احتمال دارد كه متزلزل شويم. هرگاه به اطرافيان توكل نماييم، با بد شدن
اوضاع، متزلزل خواهيم شد. براي اينكه زندگي موفقي داشته باشيم و از تيرهاي شيطان
برحذر باشيم، بايد ايمانمان به خداوند باشد كه ما را محبت مي فرمايد و بايد به جلو
گام برداريم. لازم است بدانيم كه خداوند ما را دوست دارد و فرزندان او شده ايم. ما
نبايد نااميد شويم بلكه" پس اگر ما خدا را دوست مي داريم و مطابق خواست و اراده او
زندگي ميكنيم، بايد بدانيم كه هرچه در زندگي ما رخ ميدهد، به نفع ماست.
(روميان باب ۸
آيه ۲۸) ما
بايد ايمان داشته، ايمان خود را حفظ نماييم و به قدرت خداوند توكّـل و اعتماد
نماييم. ما بايد به محبّت خداوند و كلام غير قابل تغيير او اعتماد و توكل نماييم تا
متزلزل و از او دور نشويم. به شدرك، ميشك و عبدنغو بيانديشيد. زمانيكه نبوكدنصر
بسيار غضبناك شد و دستور داد ايشان را بحضورش بياورند، او گفت،" حال خود را آماده
كنيد تا وقتي صداي آلات موسيقي را ميشنويد به خاك بيفتيد و مجسمه را سجده كنيد. اگر
اينكار را نكنيد بيدرنگ به داخل كوره آتش افكنده خواهيد شده." آنها چه جوابي دادند؟
آنها به پادشاه جواب دادند،" اگر به داخل كوره آتش انداخته شويم، خداي ما كه او را
مي پرستيم قادر است ما را نجات دهد. پس اي پادشاه، او ما را از دست تو خواهد
رهانيد. ولي حتي اگر نرهاند، بدان كه خدايان و مجسمه طلاي تو را سجده نخواهيم
كرد(دانيال باب ۳ آيه ۱۷ تا ۱۸). اين نشان ميدهد كه ايشان به
محبت خداوند، ايمان مطلق داشتند. علّت اينكه ما بايد سپر ايمان را داشته باشيم، اين
است كه خداوند، تنها فرزند خود را به ما عطا فرموده است. او محبت خود را نه تنها در
غالب كلمات بلكه با عطاي يگانه فرزند خود به ما، ثابت نمود. مسيح زمانيكه مصلوب شد،
رنج كشيد و با ريختن خون و پاره شدن بدنش جان سپرد، محبت خود را به ما ثابت نمود.
ما مي توانيم به اين واقعيتهاي ثابت شده، اطمينان داشته باشيم. به همين دليل است كه
ما مي توانيم به خداوند و عيسي مسيح خداوند توكل نماييم. از آنجائيكه خداوند و عيسي
خداوند ما را دوست دارد، مي توانيم اطمينان داشته باشيم. از آنجائيكه ميدانيم
خداوند ما را تحت هر شرايطي دوست دارد ميتوانيم به خداوند كه از همه چيز عظيم تر
است اعتماد نماييم. او ما را از تمام مشكلات ميرهاند و همه چيز را به نفع ما
ميگرداند. كتاب مقدس مي فرمايد،" پس آناني كه از راه ايمان نجات يافته اند، با
ايمان به زندگي ادامه دهند و در هر امري به خدا توكل نمايند. واّلا، اگر به عقب
برگردند، خدا از ايشان خشنود نخواهد شد"(عبرانيان باب ۱۰ آيه ۳۸).
حتي در زمان بحران مالي، ما بايد مطمئن باشيم كه خداوند هرگز ما را ترك نمي كند. ما
هرگز نبايد در شرايط سخت زندگيمان بلغزيم.
كلاهخود سر ما (منبع افكار ما)
را محافظت مي كند. زمانيكه ما كلاهخود را بر سر ميگذاريم، سر خود را محافظت مي
نماييم. منظور كتاب مقدس از اينكه كلاهخود نجات را بر سر بگذاريم، اين است كه ما
بايد خون گرانبهاي عيسي مسيح و فيض رهايي بخش او را بياد آوريم. ما بايد به خداي
نيكوي خود ايمان داشته باشيم كه ميخواهد ما در روح، بدن و شرايط بركت يابيم، و
همواره مثبت فكر كنيم. ما بايد مثبت و مؤثر باشيم. ما بايد همواره به مراحل مثبت
ازگناه تا نجات، رنجش تا محبت، بيماري تا شفا، فقر تا ثروت و از لعنت تا بركات
بينديشيم. هنگاميكه ما راجع بديگران، افكار منفي داشته باشيم، آنها را متهم و سرزنش
نماييم، ما نيز منفي خواهيم شد.
ما براي داشتن زندگي پرقدرت به شادي نيازمنديم.
كتاب مقدس به ما مي فرمايد كه در هر زمان شاد باشيم. براي داشتن شادي، به چه
نيازمنديم؟ زمانيكه به صليب عيسي مياندشيم، ميتوانيم شادي بيابيم. از آنجايكه ما
ايمان داريم كه عيسي ما را دوست دارد و از طريق صليب فيض خود را بر ما مي باراند،
مي توانيم به او بگويم،" خداوندا، به من شادي عطا فرما، شادي خود را همچون ويتامين
براي بدن، در قلبم جاري ساز. مرا ياري فرما تا كلاهخود شادي را بر سر بگذارم."
زمانكه مسيح، قلبهايمان را از شادي پرمي سازد، ما مثبت، فعال، خلاق و مؤثر خواهيم
بود و قدرت و شجاعت زندگي كردن را خواهيم داشت. من دعا مي كنم كه شما كلاهخود نجات
و شادي را بپوشيد. من شما را تشويق ميكنم كه براي دست يافتن به شادي نزد خداوند دعا
نماييد. ما بايد فراتر از نجات و سلامتي را بطلبيم. ما بايد پا را فراتر بگذاريم و
شادي را بطلبيم، چون عنصر زنده ايست كه در زندگي ما مورد نياز ميباشد.
كتاب مقدس همچنان به ما مي فرمايد كه شمشير روح
را كه كلام خداوند است، داشته باشيم. عبرانيان باب چهادم آيه دوازده و سيزده
مي فرمايد،" كلام خدا، زنده و با نفوذ است و برنده تراز هر شمشير تيزي است كه مفصل
را از استخوان جدا مي كند." در مقابلات ما با شيطان، كلام ما وتئورهاي ما قدرتي
ندارند. از آنجائيكه شيطان، از بشر خيلي باهوشتر و قدرتمندتر است، انسان قادر نيست
بر او چيره شود. براي چيره شدن بر شيطان، ما به كلام خداوند نياز داريم كه قدرت و
حكمت خداوند است. دوم قرنتيان باب ده
آيه سه تا شش مي فرمايد،" گر چه
من يك انسان عادي و ضعيف هستم، اّما براي پيروزي در مبارزات روحاني خود، از نقشه
ها و روشهاي انساني استفاده نميكنم. من قلعه هاي شيطان را با اسلحه نيرومند خدايي
در هم ميكوبم؛ نه با اسلحه انساني و دنيوي! با اين سلاحهاي روحاني، هر فلسفه و تفكر
پوچ را كه بر ضد خداست، در هم ميشكنيم و هر مانعي را كه نمي گذارد مردم به خدا
نزديك شوند، از ميان برميداريم، و مخالفين را اسير مي كنيم و به حضور خدا باز مي
گردانيم و به اشخاصي تبديل مي كنيم كه قلباً مطيع مسيح باشند." بنابراين، ما بايد
همه چيز را بر طبق كلام خداوند تفسير نماييم. ما بايد همه چيز را توسط كلام خداوند
تفسير نماييم و توسط كلام خدا بر شيطان چيره شويم. آنگاه، شيطان از هفت مسير از ما
مي گريزد. هيچ چيز ديگري جز كلام خداوند قادر نيست شيطان را بيرون كند. هنگاميكه ما
بر كلام خداوند مي ايستيم، كلام او با ما خواهد بود. وقتي خدا با ماست، كيست كه بر
ضد ماست؟ (اول يوحنا باب ۴ آيه ۴) مي فرمايد،"
فرزندان عزيزم شما از آن خدا هستيد و بر مخالفين مسيح غلبه و پيروزي يافته ايد؛
زيرا در وجود شما كسي زندگي مي كند كه از هر دشمن مسيح در اين دنياي گناه
آلود، قويتر است." از آنجائيكه خداوند با ماست، وقتي ما استوارانه بر كلام خداوند
بايستيم، موفق خواهيم شد.
براي اينكه زندگي موفقي داشته باشيم و در
پيشگاه خداوند شجاعانه بايستيم، ما بايد مسلح باشيم. بياييد خود را بيازماييم: آيا
ما كمرهاي قوي داريم؟ آيا كمر ايمان ما بر عيسي مسيح متمركز است يا سست بوده در
نتيجه افسانه هاي احمقانه خم شده است؟ آيا سپرمان را در جاي خود گذاشته ايم؟ آيا
اطمينان داريم كه با ايمان به عيسي، بخشيده شده ايم؟ يا همواره منفي هستيم و مي
گوييم،" من گناهكار هستم، شكست خورده ام و طرد شده ام و نااميد هستم."؟ ما بايد
خود را بيازماييم و ببينيم كه آيا توسط خون عيسي پاك شده ايم و به عنوان يك فرد
عادل، سعي كنيم خود را از طريق كلام و روح خدا تقديس نماييم. ما بايد خود را امتحان
كرده ببينيم آيا زره مان در جاي خود است يا اينكه در طول زندگي خود به دانش،
مشورتها يا تلاشهاي انساني توكل نموده و شكست ميخوريم؟ آيا ما كفشهاي ايمان خود را
به پا كرده ايم؟ ما بايد آنها را نيز بيازماييم. آيا كفشهاي بخشش و عدالت را بپا
داريم؟ آيا كفشهاي ايمان را بپا داريم تا پي بريم كه در خانه خدا مورد محبت هستيم؟
آيا كفشهاي شفا را بپا داريم؟ آيا كفشهاي بركات را بپا داريم؟ آيا كفشهاي حيات
جاويدان را بپا داريم؟ ما بايد اين موارد را بيازماييم. آيا كلاهخود نجات را بر
سرداريم؟ آيا كلاهخود شادي را برسر داريم؟ اگر نه، دعا كنيد،" خداوندا، كلاهخود
شادي را بر سر من بگذار. قلب مرا با شادي و افكار مثبت، فعالانه و خلاقانه پرساز.
كلاهخود نجات را بر سرم بگذار." آيا كتاب مقدس را مطالعه مي كنيم؟ آيا با شمشير روح
توسط خواندن كلام خداوند، مسلح هستيم؟ آيا شمشير روح را داريم و آيا هر كاري را
برطبق كلام خداوند انجام ميدهيم؟
پس از اينكه آماده شديم، ما بايد بطور جدي به
نزد خداوند دعا نماييم. پس از اينكه بطور كامل مسلح شديم، خداوند را حمد گفته، به
نزد خداوند دعا كرديم، مي توانيم از خداوند كمك بطلبيم و زندگي موفقي داشته باشيم.
ما بايد بطور كامل مسلح باشيم…
نه بدون سلاح. ما بايد خود را با پيغام امروز از طرف خداوند بيازماييم. هنگاميكه
سربازي به جنگ ميرود، بايد كلاهخود، كفشها، كمربند و سلاحهاي جنگي را با خود ببرد،
در غير اين صورت او كشته خواهد شد. ما بايد در وقت دعاي صحبگاهي، خود را بيازماييم…
كه آيا كاملا مسلح هستيم يا نه.
بياييد، هرروز را با دعاي عميق آغاز كنيم،
كمربند راستي، زره عدالت، كفشهاي انجيل سلامتي، كلاهخود نجات و شمشير روح را بدست
گيريم، آنگاه ما در زندگي همواره پيروز خواهيم بود.
|
