روح حكمت و فهم

"و روح خداوند بر او قرار خواهد گرفت، يعنی روح حكمت و فهم و روح مشورت و قوت و روح معرفت و ترس خداوند." اشعيا 11 : 2

اغلب اوقاتی پيش ميآيد كه ما در مسائل زندگی نياز عميق به ديد و داوری در مورد آنها داريم. يكی از اين موقعيتها اخيراً وقتی كه در آفريقا خدمت ميكردم برای من اتفاق افتد. جلسات بشارتی با وجود مشكلات فراوان برگزار شد. قبلاً تمام تداركات لازم برای اين جلسات مهيا كرده بوديم. با اين وجود، يكی پس از ديگری با مشكلات روبرو می شديم.

تقريباً در پايان اين جلسات بشارتی، متوجه شدم كه دوست عزيز و همكارم به صورت غير منتظره ای مرده. وقتی اين خبر را شنيدم تقريباً شوكه شدم. مثل  اين بود كه بادی روحانی به من ميوزد. من به حضور خدا رفتم و به او اينگونه گفتم: " خداوندا چه خبره"؟

در اين مواقع است كه خدا خودش را به عنوان حكمت و فهم به ما معرفی ميكند. ما اغلب " نمی دانيم" اما او هميشه " ميداند" اگر ديد خاص و مشخصی نداريم، ميتوانيم مطمئن باشيم كه او حكمت كامل است. در حقيقت وقتی اشعيا نبوت ميكرد كه مسيح از خانه داوود خواهد آمد و روح القدس بر او قرار خواهد گرفت، آن موقع او روح خدا را به عنوان ( روح حكمت و فهم) معرفی ميكند.

هر دوی اين القاب كه به روح القدس نسبت داده شده اند بسيار شبيه هم ميباشند. اما از طرفی متفاوت نيز هستند. آقای بارنز در نوشته های خود بر كتابمقدس اينگونه ميگويد: تفاوت ميان كلماتی كه در اينجا حكمت و فهم ترجمه شده است اين است كه اولی به معنای حكمت، آن قوه تشخيص دادن است و دومی كه فهم ترجمه شده در واقع قضاوت و داوری است كه از حكمت نشأت ميگيرد. تا ما چيزهای مختلف را تشخيص و تميز دهيم و در مورد خصوصياتشان تصيميم بگيريم.

ساده تر بگويم، حكمت ديدگاهی است كه ما در مورد مسائل زندگی داريم، و فهم زمانی است كه ما ديدگاه را داريم و حالا ميخواهيم مسائل را تجزيه و تحليل كنيم. خدای روح القدس هر دو را دارد زيرا او حكيم و فهيم است. يعقوب در كتابش باب 1 آيه 5 به ما اينگونه ميگويد" و اگر از شما كسی محتاج به حكمت باشد، سئوال بكند از خدايی كه هر كس را به سخاوت عطا ميكند و ملامت نمی نمايدو به او داده خواهد شد." خدا مايل است كه حكمت و فهم را به وفور به ما بدهد زيرا، اينكار يعنی اينكه خودش را به ما بدهد.

اغلب زمانی كه در مشكلات گيج ميشويم به سمت خدا ميرويم تا از او به عنوان منبع حكمت و فهم سؤال كنيم. سالها پيش مردی كتابی نوشت به نام " غصه خود را تلف نكنيد" در مورد رنج و عذاب ايده عالی داشت, و ايمانداران را تشويق ميکرد که اجازه دهند خدا از طريق همين فشارها آنها را شبيه مسيح سازد.در همان روح من شما را تشويق ميکنم تا در اوضاع و شرايط سخت وقت خود را تلف نکنيد, اجازه دهيد اين فشارها چيزی باشد که شما را به خدا نزديک ميکند. وقتی چيزی را نمی فهميد, نزد او که همه چيز را ميفهمد فرياد بر آوريد, وقتی در مورد مسئله ای هيچ ديدگاهی نداريد, آن وقت به آغوش کسی بدويد که حکمت از آن اوست.

همانطور که در جستجوی او هستيد, حکمت و فهم را خواهيد يافت. يک بار يک بيزينس موفق مسيحی به من اينطوری گفت: من آنقدر تيز و باهوش نيستم که هميشه در جای درست سرمايه گذاری کنم, يا در يک رقابت جلوتر از همه باشم, و تصميماتی بگيرم که بيشتر باعث موفقيتم شود تا شکست. به همين دليل است که هر روز به حضور خدا ميروم. من به او محتاجم. بدون او يک ورشکسته واقعی خواهم بود.

                 آن بيزينس من مسيحی رمز و منبع حکمت را گرفته بود. او تاجر حکيمی بود, زيرا ميدانست که خدا حکيم است و در جستجوی حکمت او بود. امروز از خدا بخواهيد تا به شما حکمت بدهد. او قول داده که به آزادی آن را به شما عطا کند.