فروتنی،  اساس زندگی مسیحی

فروتنی اساس زندگی مسیح است. اگر می خواهید بدانید كه شبیه مسیح شدن چه معنایی دارد، فیلیپیان باب دو را مطالعه كنید. اگر چه او خدا بود و از ازل تا به ابد خدا بوده است، در لحظه ای از تاریخ بشری، خود را خالی كرده در شباهت مردمان شد و از یك باكره به توسط روح القدس متولد گشت. او بعنوان انسانی كامل، مقدس و بدون گناه خویشتنرا فروتن ساخت و تا به موت مطیع گردید. این خدا پر جلال، قادر مطلق ، آفریننده تمام هستی و خدای قدوس، قدوس، قدوس لباس انسانی پوشیده به شباهت من و شما درآمد. دوستان، این فروتنی است. اساس زندگی مسیح فروتنی است . او تنها وارد قلبهای فروتن و متواضع می گردد

از دو دوست رومانیایی خود پرسیدم، “ اگر تواضع اینقدر مهم است، چگونه می توان به آن دست یافت و منشأ آن كجاست؟

یكی از آنها كه فیزیكدان بود چنین گفت : “ سمی، فروتنی چیز عجیبی است. لحظه ای كه فكر می كنم آنرا بدست آورده ام ، همان لحظه ایست كه آنرا از دست داده ام

اگر در نظر خود فروتن هستید، احتمالاً عكس آن صدق می كند. فروتنی چیزی نیست كه آنرا در ظاهر نمایان سازید. این خطای كاتبان و فریسیان بود. آنها با ایستادن در كنج خیابانها و با دعا كردن سعی می كردند خود را فروتن جلوه دهند. موقعیكه روزه می گرفتند می خواستند دیگران از روزه دار بودن آنها مطلع شوند و در نظر آنها فروتن جلوه كنند. حال آنكه فروتنی در ظاهر نیست بلكه امریست باطنی و قلبی

دوست دیگرم گفت :“ سمی ، فروتتی از نگاه كردن به خدا حاصل می شود. وقتی به عظمت خدا می نگرم و او را در شكوه و جلال و قوتش مشاهده می كنم، به كوچك و ناچیز بودن خود پی می برم. وقتی كه به قدوسیت او و به پاكی مطلق او می نگرم به این نتیجه می رسم كه من چقدر ناپاك هستم و در حضور او بر زانوهایم افتاده با اشعیای نبی همصدا می شوم كه،“ وای بر من زیرا كه مرد ناپاك لب هستم و در میان قوم ناپاك لب ساكنم، خدایا بر من رحم كن!” اشعیا یهوه صبایوت پادشاه را دیده بود

بزرگترین مسئله ای كه امروزه در گردهماییها، انجمنها و جلسات فرقه ایمان با آن مواجه هستیم این است كه همیشه در اینگونه مكانهاخود را با دیگران مقایسه می كنیم

اگر به دیگران نگاه كنید همیشه كسی را خواهید یافت كه وضع شما كمی بهتر از او باشد

ولی كاری كه باید انجام دهیم این است كه به عیسی نگاه كنیم و بره خدا را ببینیم و بروی افتاده فریاد زنیم.“ خدایا، بر من رحم كن ! من بزرگترین گناهكاران هستم . خدایا نسبت به تو قصور ورزیده ام. به هیچ وجه شبیه مسیح نیستم و خود من هستم كه از شباهت مسیح به دور افتاده ام نه برادر، خواهر، یا شبانم و شماس كلیسا بلكه خود من. بر من رحم فرما ”

در عبرانیان باب 12 صحبت از نگریستن بسوی پیشوا و كامل كننده ایمان یعنی عیسی است و در عبرانیان باب11 نمونه های آنرا می بینیم. در این باب در مورد مردان و زنان بزرگ مشهوری می خوانیم كه چگونه بر خدا توكل كرده و به او نگریستند. آنها قهرمانان ایمانی بودندكه با ایمانشان پیروز گشته، سرافراز شدند. سپس نویسنده عبرانیان می افزاید “ بسوی پیشوا و كامل كننده ایمان یعنی عیسی نگران باشیم”

دوستان، نگریستن به عیسی، بره قدوس و كامل خدا بیداری و پیروزی روحانی است. هر گاه به او بنگرید، غرور و تكبر در شما جایی نخواهد داشت. شما شكسته شده و با پولس رسول هم كلام شده خواهید گفت،“ در جسم من هیچ چیز نیكویی ساكن نیست. عیسی ،تو تنها امید من هستی”

بیداری زمانی آغاز می گردد كه به او بنگریم و در نور او خود را ببینیم و این زمانی است كه شكسته خواهیم شد. چرا ایوان رابرتس بروی خود افتاده فریاد زد، “ مرا فروتن ساز ، مرا متواضع گردان”؟ او جوانی بود كه در حضور خدا شكسته شده بود. چرا پولس رسول گفت،“ وای بر من كه مرد شقی هستم”؟ چرا اشعیا گفت “ وای بر من ”؟ زیرا همه آنها عیسی را دیده بودند