در طول 3 دهه اخیر، سعی من بر این بوده است كه زندگی و خدمت خود را بر این حقیقت كلام خدا كه در كتاب ارمیای نبی مكتوب است بنا كنم. “ مرا بخوان و ترا اجابت خواهم نمود و ترا از چیزهای عظیم و مخفی كه آنها را ندانسته ای مخبر خواهم ساخت” ( ارمیا 3:33). به اعتقاد من مطالب ذیل برای ایراد موعظه هایی كه پشتوانه آن دعا است سودمند می باشند

1- روز را با دعا آغاز كنید. قبل از هر كاری روی او را بطلبید. این مرحله، بسیار مهم است. اگر واعظین پیوسته دعا نكنند و در حضور خداوند نباشند، پیغام آنها بر مردم تأثیر نخواهد گذاشت

2- در طول روز فرصتهای كوتاهی یافته ،با خدا سپری كنید. گهگاهی،من در حین كار روزانه از فرصتهای آزاد استفاده كرده ، در محلی مناسب حدود 15 دقیقه دعا می كنم. در مواقع دیگر، 15 دقیقه به مدت نرمش روزانه خود اضافه می كنم ، هر چند تنها نرمش در این مدت ، “ نرمش زانو زدن و دعا كردن ” است.

به خاطر داشته باشید كه تلفن شخصی خود را در این فرصتهای كوتاه خاموش كنید، همانطور كه اگر با رئیس جمهور كشوری ملاقات می نمودید حتماً آنرا خاموش می كردید. پس با سر سپردگی كامل در این مدت، تمامی توجه خود را به خالق جهان معطوف دارید.

3- با دوستی صمیمی در دعا متحد شوید. مسائل خود را با هم در میان گذاشته برای آنها دعا كنید. این شخص نباید حتماً از اعضای كلیسایتان باشد. ولی در هر حال كسی را بیابید كه با او یكدل باشید. بخاطر داشته باشید كه دعای حقیقی شامل اعتراف صادقانه گناهان نیز می باشد

4- قبل از شروع موعظه با گروهی از ایمانداران در دعا متحد شوید. زیرا برای نجات جانها، نبردی در پیش دارید و بدون پشتیبانی سربازان در حال دعا، وارد این نبرد نشوید. منظورم دعای تلگرافی قبل از موعظه نیست بلكه اختصاص دادن وقتی مشخص و كافی به دعا است

5- گروهی ترتیب دهید كه در حین موعظه تان، شما را در دعا پشتیبانی كنند. برای اولین بار این اصل را در كشور رومانی كه در آن زمان تحت سلطه كمونیستها بود، تجربه كردم.زمانیكه در كلیسای ببتیست عمانوئیل در اوردی (Oradea) موعظه میكردم در خاتمه جلسه ،یكی از رهبران نزد من آمده گفت كه در حین موعظه ، همراه با 100 تن از برادران در اتاقی برایم دعا میكردند،و در اتاق دیگری،100 تن از خواهران ایماندار نیز برای من در دعا متحد بودند

من در آدیس بابای اتیوپی (Addis Ababa, Ethiopia) در سال 1999 موعظه میكردم و خداوند با قوت كار میكرد . راز حضور پر قوت خدا، در طبقه زیر زمین استادیوم بود، جاییكه 800 نفر در حین موعظه دعا میكردند.

6- شبكه ای از ایمانداران تشكیل دهید كه در دعا، شما را بحضور تخت فیض خدا بیاورند. سعی و تلاش ما در خدمت ، بر این بوده است كه افرادی را بیابیم كه مشتاقانه برای كار ما دعا كنند. تا بحال بیش از 700 نفر در لیست دعا كنندگان ما جای دارند كه در حین موعظه برای من دعا میكنند. چند روز قبل از موعظه اطلاعاتی را در رابطه با جلسات موعظه و طرقی كه آنها میتوانند در دعا ما را پشتیبانی كنند، برایشان ارسال میكنیم و پس از برگزاری جلسات، بلافاصله آنها را در جریان كارهای خدا كه در نتیجه دعا هایشان انجام داده است، قرار میدهیم. از موقعیكه این شبكه دعا را تشكیل داده ایم ، شاهد تغییر چشمگیری در حضور و قوت خدا در جلساتمان بوده ایم

7- مرخصی چند روزه ای را برای دعای خصوصی اختصاص دهید. من سالانه حد اقل 3 تا 4 بار و هر بار بمدت 1 تا 3 روز را به دور از مشغله های روزانه، دردعا سپری میكنم و در این حین مسائل مربوط به زندگی خود، خانواده،خدمت و آینده را بحضور خدا می آورم و از خدا می خواهم آنچه را كه لازم است در زندگیم تغییر دهد.من در این دعاها هدایت شده، قوتی تازه می یابم ولی بالاتر از همه، برای انجام مأ موریتهایی كه او به من محول كرده است ، مجهز میشوم

دعا به سرباز خسته، قوت و به دل ناتوان نیرو می بخشد. برای كسانیكه انتظار خداوند را میكشند، ضعف جای خود را به قوت می دهد. وقتی ایماندار روی خدا را می طلبد، نسیم روح القدس بر قلب فروتن او وزیده، آتش آنرا شعله ور می سازد. اول دعا و بعد موعظه