عزیا جوانی بود كه روی خدا را می طلبید. بر طبق كتاب مقدس عزیا تا وقتیكه روی خدا را می طلبید خدا او را كامیاب می ساخت. ایكاش داستان در همینجا خاتمه می یافت، ولی پایان آن اینچنین نبود

در دوم تواریخ 16:26 می خوانیم :“ لیكن چون زورآور شد دل او برای هلاكتش متكبر گردید و به یهوه خدای خود خیانت ورزیده به هیكل خداوند درآمد تا بخور بر مذبح بخور بسوزاند”

به این نكته توجه كنید، “ چون او زورآور شد” چه كسی عزیا را زورآور گردانید؟ خدا ! چه كسی باعث شد كه وی صاحب قدرت گردد؟ خدا ! هنگامیكه او بر مسند قدرت نشست و یك رهبر بزرگ نظامی شد، چه كسی درك و فهم تدابیر نظامی را به او بخشید؟ خدا ! ولی وقتیكه قدرتمند شد، در خود چنین اندیشید، ببین من قادر به انجام چه كارهایی بوده ام و چه كارهایی را به كمال رسانده ام

بزرگترین خطری كه من و شما با آن روبرو می شویم موقعی است كه خدا ما را بركت می دهد، از ما استفاده می كند، دست پرقدرتش را بر ما می گذارد و ما را كامیاب می سازد. زیرا در این گونه مواقع ما بطور زیركانه ای وسوسه شده این اعمال خدا را به حساب تواناییهای خود می گذاریم.

بسیاری از ما در بیداریهای روحانی دیده ایم كه خدا چگونه كار می كند و در بیداری روحانی “متخصص” شده ایم. ولی دوستان ، متخصص وجود ندارد. ما باید مردان و زنانی ساده، فروتن و مقدس بوده و در دعا بمانیم و بگوییم كه “ خدایا به تو محتاجیم ” اگر روزی به این مرحله برسید كه فكر كنید كه با درك و فهم خود كارها را انجام داده و به چگونگی انجام آنها واقف هستید ، در دردسر بزرگی خواهید بود.

دوم تواریخ 14:7 می گوید:“ اگر قوم من كه به اسم من نامیده شده اند متواضع شوند …” اولین قدم در راه بیداری روحانی داشتن قلبی متواضع است. این یك اصل كتاب مقدسی است. اگر خود را فروتن سازید، خدا شما را سرافراز می گرداند . اگر خود را برافرازید ، خدا شما را پست خواهد ساخت. این یك اصل كتاب مقدسی است، خواه آنرا بپذیریم یا منكر آن باشیم لوقا 11:14، 14:18

در طریق زندگی مسیحایی حینیكه با خدا راه میرویم لحظاتی فرا می رسد كه احساس می كنیم محتاج خدا هستیم بحضور او آمده ،از او كمك می طلبیم. خدا اجازه می دهد كه چیزهایی در قلبها و زندگیهایمان اتفاق بیفتد، و در مسیرمان قرار گیرد، تا بگوییم، “ خدایا تو باید در میان ما كار كنی، به تو نیازمندیم ! ” ما شدیداً به خداوند وابسته ایم

اگر فروتن نباشیم، هنگامیكه زندگیهای ما از بركات خدا مملو می گردد و به یاری خدا به كامیابی و موفقیت دست می یابیم این فكر در ما ایجاد می شود كه “ ببین به چه موفقیتهایی نایل شده ام ،من قادر به انجام هر كاری هستم.” بزرگترین خطری كه با آن روبرو هستیم، قلبی فریبنده است كه سبب می شود فكر كنیم كه با قدرت خود توانسته ایم به این موفقیتها دست پیدا كنیم، و در قلبهای خود مغرور می شویم

من برای آمریكای شمالی، اروپای غربی و كشورهای صنعتی نگران هستم. ما تبدیل به مردمی مغرور و متكبر شده ایم و فكر می كنیم كه دیگر نیازی به خدا، نداریم. بدلیل اینكه مردان دعا نیستیم كلیساهای ما نیزاز ایماندارانی پر شده اند كه دعا نمی كنند و موعظه های ما نیز بی قوت و بی تأثیر است

اگر بدنبال بیداری روحانی هستیم باید بدانیم كه در مردم مغرور و متكبر بیداری ایجاد نمی شود. باید خود را در زیر دست پر قدرت خدا فروتن سازیم. كتابمقدس می گوید كه خدا از هر نوع غرور متنفر است و او به فروتنان فیض می بخشد