از سعی و تلاش باز ايستاده، بر خدا توكل كنيد

بيش از 30 سال پيش ، هنگامی كه به مسيح ايمان آوردم، زندگی ام كاملاً عوض شد. خدا مرا از بند غير اخلاقيات و خود خواهی هايی كه سالها مرا اسير كرده بودند رهايی بخشيد. از مشاهده كار خدا در زندگيم شگفت زده شدم. عادت های بسياری بود که من می خواستم آنها را ترک کنم ولی قدرت آن را نداشتم. ليكن وقتی عيسی وارد قلبم شد، واقعاً از تمام آنها آزاد شدم.

اما پس از گذشت چند ماه از ايمانم، متوجه شدم كه يكی از عاداتم هنوز باقی مانده است. من بسيار حسود بودم. وقتی پسری با دوستم صحبت می كرد، بسيار خشمگين می شدم و از عصبانيت می خواستم با آن پسر گلاويز شوم.  می دانستم كه اين كار اشتباه بود و اين احساسات خدا را خشنود نمی ساخت. بنابراين تصميم گرفتم با سعی و تلاش بسيار ، ديگر حسد نورزم. شايد شما هم چنين تصميمی گرفته ايد، ولی نصيحت دوستانه ای به شما می كنم ، تلاش بيهوده نكنيد زيرا اين امر غير ممكن است!

هر چه بيشتر، در اين رابطه كوشش می كردم، حسادت در من بيشتر می شد. با وجود پشتكار و صرف تمام نيرويی كه در توان داشتم حتی بيش از پيش حسادت می كردم. نمی دانستم چه كنم. تصميم گرفتم با تمام قوا با اين مسئله مبارزه كنم، اما وضع وخيمتر شد. بنظر می رسيد كه با سعی و تلاش بيشتر برای غلبه بر اين گناه، اسارت من نسبت به آن شديدتر می شد.

بعدها به رمز زندگی پيروزمندانه مسيحی پی بردم. رمز آن نه در تلاش كردن بلكه در توكل نمودن است، نه در تواناييهای ما بلكه در كاری است كه مسيح قبلاً برای كسب پيروزی انجام داده است. تنها كاری كه بايد می كردم اين بود كه به او توكل كنم. او به هر طريقی كه ما امروز وسوسه می شويم، آزموده شد، ولی در او گناهی يافت نگرديد. به عبارتی ديگر، او قبلاً بر حسادت غلبه كرده بود. من فقط بايد به او توكل می نمودم. او در من ساكن بود و می توانست همان كاری را كه 2000 سال پيش انجام داد، هم اكنون نيز انجام دهد. من تنها بايد از تلاش خود باز ايستاده، به او توكل می كردم ـ با اين ايمان كه خود عيسی پيروزی من در برابر حسادت است. همان عيسی كه مرا نجات داده و گناهانم را آمرزيده بود، می توانست پيروزيم را بر اين گناهی كه مرا بستوه آورده بود, تضمين كند.

وقتی كه بار ديگر حسادت و عصبانيت به سراغم آمد، اين دعا را زمزمه كردم، "خدايا، همانگونه كه به تو توكل كردم تا مرا نجات دهی، حال به تو توكل می كنم كه در برابر حسادت و خشم مرا غالب سازی."  اتفاق عجيبی افتاد. احساس ناامنی و خشم در من بر طرف شد. ولی چندی نگذشت كه دوباره وسوسه شدم تا حسادت ورزم. بسادگی بار ديگر به عيسی روی آورده گفتم ، "خداوندا، دوباره به تو توكل می كنم كه پيروزی من باشی" و غالب آمدم.

در اين رابطه شيطان بارها مرا وسوسه كرد ولی هر بار من به عيسی توكل كرده و به او چشم دوختم. بعد از چند ماه به اين نكته پی بردم كه ديگر شيطان مرا به اندازه گذشته وسوسه نمی كند. او از اينكه بجای من می بايست با عيسی مقابله مي كرد از پا در آمده بود. عيسی در زندگی های مان بر شيطان غالب آمده است. پيروزی ما بر وسوسه ، گناه و شيطان با سعی و تلاش انسانی حاصل نمی گردد. شيطان از ناتوانی های انسانی ما آگاهی دارد. او به يكايک ضعفها و نقاط شكننده و سستمان واقف است. بهمين دليل بايد بجای توكل به خود ، كاملاً بر عيسی توكل كنيم.

2000 سال پيش، عيسی با زندگی كامل و عاری از گناه خود ، پيروزی را برای ما تضمين كرد. وقتی او بر صليب جان سپرد، فرياد زد ، "تمام شد". عيسی كارش را به كمال رسانده بود و تا به مرگ كاملاً مطيع بود. او شكست همة نيروهای شرير را برای عموم آشكار ساخت و سه روز بعد، از قبر برخاست. عيسی مسيح بر تمامی دشمنان انسان ـ گناه ، مرگ ، جهنم ، شيطان و ارواح شرير غالب آمد. اين پيروزی كاملاً متعلق به او بود و ما با توكل به او، بسادگی در اين پيروزی شريك می گرديم.

بزرگ ترين درسی كه هر ايماندار در رابطه با زندگی پيروزمندانه مسيحی می آموزد اين است كه موفقيت نه با تلاش و كوشش انسانی بلكه با توكل بر عيسی حاصل می گردد. تلاشهای انسانی ما برا ی غلبه بر گناه مانند شيری است كه در برابر دانيالها مغلوب و ناتوان است يا مانند جلياتی است كه در مقابله با صدها داود پر از ايمان ، شكست خورده است ، و اين شكست، شكست سهمگينی است. ولی با ايمانی مانند ايمان داود جوان، قادريم هر غولی را در زندگيهايمان شكست دهيم. در نتيجه توكل دانيال به خدا ، شيرها در برابر او ناتوان شدند. داود تنها زمانی مغلوب گشت كه با قوت انسانی خويش عمل نمود. شمشون زمانی قوت خويش را از دست داد كه مجذوب وسوسه ها گشت. تنها منشأ پيروزی و قوت آنها همان سرچشمه ای بود كه ما نيز پيروزی خود را از آنجا كسب می نماييم. زمانيكه آنها بر خدا توكل نمودند بطور شگفت آوری از حد زياده نصرت يافتند، بوسيله مسيح كه آنها را محبت نمود. از سعی و تلاش خود باز ايستاده ،به مسيح توكل كنيد!